Met regelmaat denk ik aan een bijzondere man, iemand die mij ooit een immens belangrijke zet gaf op mijn spirituele pad. Ik durf zelfs wel te zeggen dat ik zonder deze zet niet gestaan had waar ik nu sta. Een man die bij een ieder die hem ooit heeft ontmoet een onuitwisbare indruk heeft achtergelaten, dan heb ik het over Kurt van den Broeke.

Toen ik vorige week nietsvermoedend door facebook scrollde schrok ik me wezeloos toen ik het bericht van Kurt’s overlijden las. Pfff tranen over mijn wangen….. mijn gedachten gaan uit naar de momenten dat ik hem sprak. Zijn wijsheid, humor en passie raakten me altijd diep. Zijn inzichten waren soms confronterend maar oh zo waar. En het voelde altijd zo vertrouwd, een baken van licht was hij voor velen, en dat zal hij blijven.

Het is dankzij Kurt dat ik met groepen ben gaan werken, ik betwijfel of ik zonder hem die stap ooit gezet zou hebben.

Ik herinner me nog goed dat hij tijdens een eerste consult zei: ‘jij gaat met groepen werken, dat is jouw weg’. En ik schoot in de lach…. Ik met groepen werken? Nou mij niet gezien…. Ik had toen nooit kunnen vermoeden dat ook dit zó raak was. Nu doe ik nu niet anders dan met groepen werken, wat had hij gelijk! Hij heeft me echt op mijn pad gezet, hij zag het pad al lang voor ik het zag. Kurt zei toen: ‘als dit op je pad komt zeg dan ‘ja’ ook al is het spannend’. En het kwam op mijn pad vrij snel daarna werd ik gevraagd door Sonia om te assisteren bij haar opleiding mediumschap en zo is het allemaal begonnen…..

Ik hoor Kurt nog zo zeggen, aarden, aarden aarden, dat is heeeel belangrijk voor jou want je bent supergevoelig. Je denkt dat je een kleine boor in handen hebt maar jouw talenten zijn groots. Je moet jezelf echt goed gronden want je hebt niet het besef dat je een drilboor in handen hebt aan talent. Deze kun je alleen hanteren als je goed gegrond bent. Een metafoor die ik mijn leven niet meer zal vergeten, als ik vergeet te gronden denk ik aan Kurt en aan de drilboor 😉

Als ik het even niet zag zitten maakte hij een grapje en niet veel later kon ik me nauwelijks nog voor de geest halen waar ik me eerder toch zo druk om maakte. Hij had een opbeurend karakter en zo’n passie voor zijn vak, de karmische astrologie. Wat wist hij veel over mij, alsof hij een blauwdruk van mijn leven voor zich had. Heel bijzonder dat hij altijd precies wist waar ik doorheen ging maar ook waar ik vandaan kwam, hij reisde mee tot in de diepte van mijn ziel. De gesprekken met hem gaven me houvast, troost, inzicht en ineens vielen er weer dingen op z’n plek. Dan was ik niet meer zo’n dobberend scheepje op de grote oceaan maar voelde ik weer de zeilen in mijn wind en was het heel helder waar ik naartoe ging, zo fijn!

Hij is mij blijven volgen en ik ben hem blijven volgen, hij hielp veel mensen en toch wist hij altijd wie ik was als ik belde. Hé Sam, was het dan. Vorig jaar nog volgde hij bij mij een workshop E.F.T. wat vond ik het spannend dat hij bij mij op een workshop kwam, de man van wie ik zoveel had geleerd. En toen ik vorig jaar oktober bekend maakte dat ik ging starten met de opleiding tot MEE therapeut, schreef hij me in een facebookberichtje hoe trots hij op me was en dat hij niet in mijn horoscoop hoefde te kijken om te zien hoezeer ik gegroeid was. 🙂 Die woorden betekenden toen al veel voor me maar nu nog veel meer want ik weet hoezeer hij dit meende. Iemand die echt in mij geloofde en in mij zag wat ik zelf niet altijd zie en zag.

Kurt maakte mensen bewust met zijn woorden, zijn stukjes op facebook en elders zette me altijd aan het denken. De liefde die hij uitstraalde voor zijn medemens, zo onvoorwaardelijk is werkelijk inspirerend. Kurt had het over echte spiritualiteit, wijze woorden van een wijs man.

Hij had het over de kunst van anders zijn, en juist dat in elkaar accepteren. Want zo schreef hij: als we de mooie kleurenveelvoud van en in elkaar durven zien, komen we al nader tot elkaar. En ja, laten we, ieder op eigen manier én samen, werken aan een verandering waar we allemaal van dromen. Let’s make our dream come true!

Zoveel inzichten en woorden van Kurt draag ik in mijn hart met me mee, voor altijd. Ik denk nu terug aan toen ik Kurt eens vertelde dat een cursist van mij was overleden. Het was heel plots en ze was nog maar 36, het hakte er flink in bij mij. Toen zei Kurt: ‘Alles is goed en alles gebeurt op het juiste moment, maar sommige dingen moeten wel even verwerkt worden’.

En zo is het Kurt, het is ‘goed’ maar ik moet het wel even verwerken.

Dag lieve Kurt, dankjewel voor alles!!!

Lieve groet, Samantha