Ik mag geregeld mensen ontvangen die naar eigen zeggen álles al geprobeerd hebben om van hun probleem af te komen. Talloze collega’s uit de reguliere en alternatieve hoek hebben ze bezocht maar niets lijkt te werken. Dit zijn vaak pittige consulten waar je als therapeut/lichtwerker flink uitgedaagd wordt. Nou ben ik niet vies van een uitdaging maar tegelijkertijd kan ik vooraf nooit beloven dat de sessies het gewenste resultaat zullen hebben. Gelukkig hebben ze dat vaak wel, voorwaarde is wel dat de cliënt een diep verlangen naar heelwording voelt en eigen verantwoordelijkheid neemt. Dat ik enkelen van hen niet kan helpen komt of omdat ik voor hen niet de juiste persoon ben, of omdat zij er nog niet klaar voor zijn. Gelukkig komen we hier al snel achter en worden kosten en moeite van beide zijden bespaard.

Wat is dan de missing link als niets lijkt te werken? Als niets lijkt te werken dan ligt dat natuurlijk lang niet altijd aan de therapeuten of methodes die ingezet zijn. Vaak is er sprake van ‘secundairy gain’ oftewel gehechtheid aan de pijn of het probleem. De pijn geeft bepaalde voordelen of is zo vertrouwd dat (een deel van) de persoon hier aan vast houdt, de pijn als het ware ‘nodig’ heeft. Het is heel belangrijk dat deze gehechtheid aan de pijn eerst getackeld wordt anders is de therapie gedoemd te mislukken. Maar bovenal zijn mensen met langdurige problemen gaan vechten tegen hun pijn. Het gevecht dat zich vaak tegen de wereld lijkt te richten is van oorsprong een diep innerlijk gevecht. De eerste stap is de pijn erkennen en durven voelen. Hoe langer iemand in gevecht is hoe groter de weerstand om dit gevecht op te geven, en hoe groter de angst voor pijn.

Deze mensen zeggen vaak dingen als: ‘ik ben zo bang overspoeld te worden door emoties’. Of ze zijn bang om de controle te verliezen, gek te worden of dood te gaan als ze de pijn toe laten. Terwijl juist de pijn toe laten zo enorm helend is, vaak is de angst voor de angst groter dan de angst zelf.

Op zielsniveau contact maken

Soms zit de pijn zo diep dat de cliënt hier geen contact meer mee heeft. Soms is er wel contact maar zal de betrokkene er alles aan doen (afweermechanismes) om er maar voor te zorgen dat de pijn niet aangeraakt wordt. Dat is best dubbel, iemand klopt aan voor hulp maar duwt tegelijk de therapeut weg en speelt verstoppertje. Dat vraagt van de therapeut om stevig in zijn/haar schoenen te staan maar vooral op zielsniveau contact te maken met de cliënt.
Daar is de essentie, de waarheid en daar prik je door maskers, afweermechanismes en verstarring heen. Daar voel je het verlangen naar heling en de levensenergie die door wil stromen.

Pijn is geblokkeerde energie Of de pijn nu emotioneel of mentaal van aard is, het blokkeert de stroom van levensenergie. Maar uiteindelijk ontstaan de problemen niet vanwege de pijn zelf maar vanwege ons verzet er tegen. Als we niet in de pijn willen of kunnen zakken ontstaan problemen. Pijn op zich hoeft geen probleem te zijn mits we haar durven aankijken en volledig durven voelen. Dan kan de energie weer doorstromen.

Maar we zijn verleerd om te durven voelen en ons volledig te uiten. We zijn bang voor pijn en ontwikkelen talloze strategieën en mechanismes (de één nog vernuftiger dan de ander) om pijn te omzeilen

De wortels van de pijn blootleggen

Een slimme cliënt met veel ‘trucjes’ heeft een therapeut nodig die dit doorziet. En hoe bekwamer de cliënt is geworden in zijn strategieën, hoe een groter beroep er op de bekwaamheid van de therapeut wordt gedaan. Dat vraagt om een therapeut die in eerste instantie weet hoe op zielsniveau contact te maken. Kennis van afweermechanismes is handig maar vooral het contact van ziel tot ziel is mijn inziens essentieel.

Maar bovenal vraagt het van de therapeut om niet bang te zijn voor de pijn. Als de behandelaar bang is voor diepte en pijn is de kans op in kringetjes blijven draaien groot. Een gevoelige cliënt zal feilloos aanvoelen en op dat moment stagneert de behandeling. De behandelaar dient kalmte, vertrouwen en liefde niet enkel uit te stralen bovenal zelf ook écht van binnen te voelen. Is dat het geval dan is de basis voor heling gelegd.

Samen op de vlucht voor de pijn…

Een grote valkuil voor (startende) therapeuten en coaches is om mee te gaan in de ontwijkende strategieën van de cliënt. Vaak zijn deze sessies heel fijn en de cliënt zegt er veel aan te hebben maar ondertussen zijn zowel cliënt als therapeut samen op de vlucht voor de pijn. De echte kern wordt dan jammer genoeg niet aangeraakt, de therapeut vindt het vaak belangrijker dat de cliënt zich fijn voelt en ziet een ‘blije cliënt’ als geslaagde sessie. Jammer want zo’n cliënt is vaak niet écht geholpen en blijft uiteindelijk toch verder zoeken…. een gemiste kans!

 

 

Blijf als professional vooral de diepte ingaan met jezelf!

Iemand die zegt alles al te weten kan niets meer leren. Ik heb vele leraren op mijn pad gehad en ben hen allen dankbaar. Ooit zei één van hen: ‘de beste leraar is tevens de beste leerling ’. Dat ben ik nooit vergeten. Juist als je anderen helpt of hiernaar verlangt is het heel belangrijk om ook aan jezelf te blijven werken. We zijn nooit klaar. Er zijn veel therapeuten die dit diepe contact met zichzelf uit de weg gaan. Ze richten zich graag op de ander om hun eigen pijn niet te voelen. Of ze helpen anderen en hebben dit nodig om zich gewaardeerd te voelen. Sommige mensen hebben daar een oordeel over, ik bekijk dit liever met zachte ogen. Vroeg of laat voelen ook zij zich sterk genoeg om het voorbeeld van hun eigen cliënten te volgen en zich open te stellen voor iemand die hun helpt hun gewonde ziel te helen. (the wounded healer).

Zelf heb ik dit ook ervaren, nu heb ik veel meer ervaring dan toen ik net mijn praktijk startte. Maar dat betekent niet dat wat ik toen deed niet waardevol was. De mensen die toen kwamen hielpen mij te komen waar ik nu sta. Ik blijf werken aan mezelf, blijf de diepte in gaan en daarbij roep ik ook regelmatig de hulp in van collega’s. Op mijn beurt mag ook ik veel professionals begeleiden.

Practice what you preach

Deze wisselwerking is voor mij een belangrijke sleutel tot succes. Hoe kan ik verlangen dat mijn cliënt aan zichzelf werkt en in zichzelf investeert als ik dat zelf niet doe? Hoe verder ik kom hoe meer ik zie. Ik ben dankbaar voor alle mensen die mijn pad kruisen, ik blijf verder reizen, wetende dat hoe verder ik kom hoe meer ik zie, en hoe meer ik zie, hoe meer ik weer kan doorgeven aan mijn leerlingen/cliënten.

Omarmen en overstijgen

Daarbij is het heel belangrijk, ik kan dat niet vaak genoeg zeggen, dat je alles wat er is leert omarmen. Hoe groot de angst ook is, hoe groot de neiging om weg te rennen ook mag zijn, ik gun je dat je het écht aan gaat.

Dat je iemand ontmoet die niet bang is voor pijn en dit met jou aan gaat. Doordat ik alles leer omarmen, steeds dieper, kan ik ook steeds hoger stijgen. Eerst omarm ik dat wat me tegenhield om te vliegen, vervolgens laat ik het los en vlieg!

De Energetische therapeuten die ik mag opleiden neem ik mee op reis, op reis in zichzelf. Ze leren niet om snel iets te ‘fixen’ ze leren vooral de diepten van hun eigen ziel kennen zodat ze anderen ook verder mee de diepte in kunnen nemen. De beste therapeut is degene die zich blijft verdiepen in zichzelf en verliefd wordt op de diepte.

Heb je nog niet gevonden wat je zocht, lijkt niets bij jou te werken? Dan gun ik je een leraar of therapeut die niet terugdeinst voor pijn maar het omarmt en jou uitnodigt hetzelfde te doen. Alleen dan kan je het echt loslaten en zal je eindelijk vrij zijn.
Als je het gevoel hebt dat wij hierin iets voor je kunnen betekenen neem dan gerust contact op voor meer informatie of een afspraak.

Lieve groet, Samantha

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe artikelen en tips? En deze gratis in je mailbox ontvangen? Schrijf je dan hier in voor ons e-zine.